|
Më mori malli për Kallmetin
Më mori malli për një copë qiell të
kalter
mallin e zgjidha
shokut që iku në Shqipëri i thashë te ma nistë
më postë nga Kallmeti
po si t'ia bëj më mori malli edhe për Velën
dhe malin e Velës s'e zë asnjë letër !
Sodis reaklamat autostradës së lodhur të Rafinës
Malli që më mbiu fill pas buzëqeshjes vajzërore
pa mëshire me godet, me cekanin e ndienjes
Kallmet e di ti s'ke krahë të fluturosh
e të vish në Athinë
ndaj po të dërgoj ndienjat e zemrës
që ngrohtë të ma mbash në prehër !..
Rafine Athine 1991
Një dashuri në arkivol
Dimër është a pranverë?-pyas gjakun
Hesht ai...
U fik semafori i një jete
në arkivol u shtri të fleje një dashuri
Lotët u bënë stalaktike nëpër faqe
Zajza-nuse nga arkivoli të buzeqesh
Zemra e nënës si toke e etur u plas
Ku është shtriga Mortja që e rrembeu
këtë lule
Çirren bjeshket për rreth
Veç heshtje e lot ish ngarkuar kortezhi i zi
veç ajo vajze dhe bjeshket ishin veshur nuse
nga dhimbja një shkrep u rrëzua e vdiq në humnerë
e lumin e lotëve as shtrati i Amazonës s'e merrte !...
1995
Vështroj nga mali i Velës Kallmetin
Në prehërin tënd o Velë e bardhë qëndroj
unë bashkshort me dhimbjën varfërinë
Ullinjtë-fantazma në Kallmet me sy i ledhatoj
shpirti rri me to dhe trupi niset në mërgim !..
E di:Atje dhe toka dhe lisat e ullinjtë
dhe uji të huaj do jenë për mua
po ,si tia bëj se gruri është tu u mbarue
fol,pra ,moj Velë a te vdes apo duhet me jetue?
Një qarje foshnjore që nga Kallmeti
me mua dhe me Velën përqafohen
Dy lotë mallinë një shpirt të trazuar
vallë në kandarin e zemrës së nënës
a mund të peshohem?!..
Kallmet Lezhe 1991
Vështroj nga Kallmeti malin e Veles
Zhurmat e jetës filluan të shuhen ngadalë
sot në Kallmet ra shi
ky lloj shiu asnjëherë s'është parë
se të lagu në të brishtin gji!
Blegërimë dhish.Muzikë e zakonshmë këmborësh
një soditje e rastit e maturantës capkëne
një valle e lehtë e erës me flokët e saj loz...
Vjen lajmi se lisat e Velës rrugën e mërgimtarit
morën
Kallmeti sakaq bëhët gadi të flejë gjumë
me barkun bosh
Qarjë femijësh, lot nënash e të dashurash
që s'po shtërojnë asnjë çikë
Pëlcasin gurrët e lotëve të Velës
për lisat që nisën në mërgim
E,ndoshta këto s'do të shterojnë asnjë ditë
!..
Kallmet Lezhe 1991
Zemerimi i ndienjave
Zemerohen ndienjat me vetveten
e grinden keq
Shahen-se marr nepër gojë diellin,yjët,Kallmetin
Shahen-se neonet u shtrinë të flenë në gjirin
e Kretes
Shahen-se unë fjaleve në letër iu jap jetë
Shahen-se kam mësuar gjuhën e zogjve
Shqahen-se me merr malli për malin Velë
Shahen-se nuk ka rrugë të lire Lezhë-Krete !...
Iraklo 1993
Vajzat
Se si i duken vajzat një djali njëzet vjeçar
si vala e Adriatikut që kur i afrohesh s'e kap dot
si reja e bardhë që me malin e Veles takohet
dhe sa afrohesh ti prap iken
si bora e verës që pret vjeshtën e dimrin të
shkrijë
si Himalajet që ngjitesh e ngjitesh e dot s'i del në krye
Po sa të njerëzishme janë vajzat
qenie të shijshme,teper të ëmbla e mjaft të
kuptushme
që shkrihen nga legjenda
me një buzëqeshje dhe puthje te qete djalërie...
Lotet e Puthjes
Larg në dhe te huaj
kur syte veç në enderr ti pashë
në buze qendrijnë pakez lote te puthjes
pakez lote te puthjes se thate !..
Nata rend mbi dallge te lodhjes
ndienjat marrin udhe të gjate
qëndrojnë pak në oborr te shkolles
Ne vjeshte pemet s'di pse qajnë?
(Mos kjo stine iu vodhi rrobat ?!
Ah e dashur buzët qajnë
këtu larg në dhe te huaj
kater stinet vjeshte jane
s'po shterojnë lotet e puthjes !..
Neonet u shtrinë të flenë
Neonet u munduan ta mbysin këtë natë
që u zemërua nga kercitja e dhëmbëve-dallgë
të detit
Fund prilli rrëshqet ngadalë
mbi rrotat e ndryshkura të mërgimit
Rafina:Platia e heshtur
Teliosen voltat e albanezeve
Astrinomia!
Terma.Nata sapo dha shpirt
neonet u shtrinë të flenë:
Natë gushti në Kretë
Përseri jeta u zgjua nga gjumi
i dimrit të lodhur
nga rrahjet e perditshme e valeve
e mbi brigjet e dobësuera të Hersonisos
Sërishmi nisen të rrjedhin puthjet
në mes të rrugës, bulevardit apo diskos
Natë e zakonshme gushti që gjumin tremb
Limani është dehur nga zhurma e jetës
një gotë uiski e hedh në të ikur
për Iraklo apo kush djallin e di se ku
ah zeus
trembe ti dimrin
që u nis për këtu
se limani bie në gjumë
e puthjët marrin udhë për varreza
dhe jeta shtrohët në spital për sorum
në një pritje të gjatë që të trokasë
pranvera !
Një vajze ecen neper shi !..
Ecen një vajze neper shi si në legjende
s'ecen me kembe ecen me zemer
dhe s'pyet nese gjiri i rejes rrjedh
shi,bore apo breshër !
Ecën ajo si legjenda drejt legjendës
vezullimi i syve te saj të gjitha rete i zhduku
e di,shumë larg rri fshehur një zemer
që pulson njëhërësh me zemrën tende flutur
!..
Në Kretë u fikën dritat
Mesverë e lodhur nga dashuritë ish
dritat u shtrinë të flenë qetë-qetë
turistët i ndezen qirinjtë
e pa neonë putheshin lehtë-lehtë !
Në Krete u fikën dritat një natë
Alarm i madh gjer në OKB!
qesh unë shqiptari varfanjak
qesh dhe nuk e di se pse?...
Kush e solli dashurinë ?
Mëngjesi i lau faqet
mesdita i krehu floket
era ia shkundi mendimet
dhe ia thau lotet !
Ora ia dha vrapit
sytë me qiellin nderrohen
detrat po bertasin
detrat zemerohen !.
Se s'ka më uje lotesh
se u shterr trishtimi
s'kanë si mbushen botet
e ketij zemerimi !.
Nuk shterrojnë dot kënget
por buruan puthjet
dita lind per syte
nata lind per buzet!...
Ora ia tha vrapit
dhe në planetin tjeter
u takua më djalin
e me puthjen e vjeter !..
Lek Gjokaa
"Lotet e puthjes" Tirane 2002
|
