Kujto ato dit kur nga zemra ime i chele prengat dhe me zgjove nga vetmija
e perjetshme,kujtoji ato ore kur nuk ishin mjaft te ngihem me shikimin tend
ku e shifsha nji burim dashurije,kujto ato net kur tu betofsha deri sa syt
e mi ishin mbush plot me lot dhe nuk mi shifte kush se askush nuk dota kuptoje
se ku pikon loti ka zjar dhe dashuri ,nuk doti kuptonte kush kto dijamanta
te ngroft qe pikojshin ne doren time,kujtoji shpirt ,kujtoji dhe kur mos i
harro betimet e mija!
Jemi ne pragun te kalimit edhe nji vitit te gjat,nji dekades si e quaj une
se une ma nuk i numroj ditet dhe vitet po dekada vetmije.Kalon duke perkujtu
se ishim te pa ndamur,nji shpirt,nje zemer,nje mendje dhe dy sy qe shikojn
njeri tjetrin plot knaqesi ,plot dashuri,plot lumturi dhe ngrofsi.kujtoj ditet
dhe mendoj sa e gjat asht nata sonte,ku dote jesh ti ,chka dote bejesh ti,me
kend e ndan sonte buzqeshjen qe me tranon,me kend ma permenen emrin a po spo
me perkujton fare,me kend po e feston ndrimin e viteve e mua a po me merr
me vete ne kto dite te ardhshme a po me le kujtim e nji vitit te vjeter?Ku
gjindet sonte koka jote,kush ti puthen syt e ngjyres keshtenjes,ah ...ato
sy...burimi i pa shterun ,burim dashurije?
A dote perqefaon kush si une,a te ngrof shikimi i saj si kur te ngrof shikimi
im,a dote puthin buzet e saja me aq zjar si te puthsha un,a dote lurtoje dora
saj si dora ime qe u dridhshe nen lurtimet e mija...oh i dashur a ka munsi
qe te doje dikush si te dua un!?Jo sonte spo me merr gjumi,kalovi nata ne
oret e vona,terri e ka perqafu qytetin dhe diku larg hanen dhe yjet i kan
nxan ret.Nuk shof asgje nga dritarja ime,njeri nukkalon rruges,era i ban diku
gjethet e vyshkur dhe te thamur dhe po me perkujtojn ne zemren time se edeh
ate po e bajn mendimet diku larg.I mshela syt dhe ashtu ne mendime u afrova
pran nji dritares diku larg,diku atje ku ditet jan te ngrofta se aty po qendron
ti,ku natet jan te shendritshme se atyre rrug po kalon ti,atje ku as hanen
as yjet nuk i mbulojn ret e zymta po i lejon qelli te bajn drit udheve tuja,atje
pran asaj dritare isha.Dota cheli at dritare dhe leht te afrohem ngat,dote
puthi leht ne gjum dhe ti lurtoj floket e munashta,dote perqafoj me nji fuqi
shpirtnore se nuk kam fuqi ma ne doret as kambet e mija,me trathtoj fuqija
ne shpirt dhe ne zemer,me ligshtoj fuqija ne trup dhe mendje.Do te them leht
ne vesh se te dua ,te dua jeta ime,te dua shpirti im,te dua dhe vetem ty te
dua burimi i knaqesis jetes time.!
Dhe prandaj,prandaj me duhet te hupi nga dhoma yte ashtu sich erdha kadales
me krahet e thyara dhe qerpik e lodhur,me zemer te vramun dhe shpirt te varosur,oh
me duhet te iki me engjujt e nates dhe te la ashtu me buzqeshje ne gjum ,Nuk
dote trokis as kur te vije as kur te shkoj,nuk dote zgjoj nga gjumi ,nuk dote
trazoj,dua te behem e fort prej zorit dhe permallimit,dua te la ashtu ne gjum
si te gjeta se ishe ma i bukur se kurr ma i qet se rrehjet e zemres time,ma
i ngroft se zjari i shpirtit tim..po me duhet te shkoj dhe po te la ,po te
la ne perqafimin e dikuj tjeter.Po kthehem ketu ku sme pret njeri ,ketu ku
ditet dhe netet i kaloj ne vetmi ,ku as qe po kam shpres tmi sheroj dikush
varet dhe krahet e thyara!
E ti...ti kur te zgjohesh nga gjumi shiko pran dritares tande,ndoshta doti
njofesh hapat dhe puplat nga krahet e mi,ndoshta dote njofesh se ishin te
pellumbeshes tande qe te vinte ne gjum dhe te puthete leht,dota njofesh shpirtin
e nji engjullit qe te perqafojte me shum mall,dote gjesh zemren e nji njeriut
qe jeton nga dashurija dhe lumturija jote,ndoshta doti njofesh te gjitha cka
pata se aty ngat ti lach.Po mos me ndalo te vij per xhdo mengjes dhe te mbaj
ne krahnorim tim,te knaqem me eren e trupit tand .dote vija leht pa zhurm
me beso zdotja trazoj gjumin dikuj qe e nxen vendin tim!!
Me kujto kur te mundesh,
me harro nese ke guzim,
me dashuro gjysmen sa te dua un,
mos harro se per ty jetoj shpirti im!!!!