Diku larg në përputhjen e dy
horizonteve qëndron ti,diku atje ku djelli në
përqafim e merr ujin e kaltërt dhe i bashkangjitet bukuris së
ti në
përendim.Atje ku kënga e bylbylit të gëzon dhe mush shpirtin
me melodi të
bukura,atje ku era ti bjen në vesh fjalët nga zemra ime,atje je
ti ne
mesin e të lumture!
Si të qëndroj unë këtu ku nuk ka diell të ngroftë
as horizonte të
kaltër,ku nuk ka këng bilbylit dhe era vetëm e merr përpara
vedit cdo gjë
që qëndron e pa fat e pa lumturi?Si të kaloj ditët ktu
ku akulli të ngrin
edhe në mes të pranveres,shiu te lag ne ditet verore,por unë
kam borë në
shpirt prej asaj vjeshte që stë pata pranë edhe pranverat i
kam
bor,gjithka rreth meje,spo më nxen as spo më shkrin gja përvec
teje.
Të bëhem dallendysh dhe të fluturoj tek ti,të bëhem
rreze dhe të qëndroj
mbi ty,të bëhem kënga dhe melodija shpirtit dhe të tringlloj
vetëm për
shpirtin tënd,të bëhem fladi i verës dhe te freskoj zemren
tënde!Me lejo
qe te bahem udha ciles kalon ti ne mëngjeset e bukur ,me lejo që
të bëhem
ajri cili ta freskon zemrën dhe shpirtin tënd,më lejo!Më
lejo që të jem
>>ajo qe syri yt kërkon ta shofin para se i mbyllën sytë
për xhdo nat dhe i
celën për xhdo mëngjes,më lejo që të jem ëndra
që të ven në gjumë dhe
percjell tan naten,me lejo!Me lejo te lutem se për ndryshe unë zdua
të
jetoj,smundem të qëndroj!
Ndoshta ka një hëre dëshiroj që të jem pluhun dhe
tmë shkel këmba jote,të
jem uji i ftofët dhe tmë prek dora jote,të jem ajo kmish që
e rrëthon
trupin tënd,të jem të gjitha ato cka nuk jam!Prandaj të
lutem mos me ndalo
te dashuroj,për ty te jetoj dhe për dashurin tënde të
vdes dhe të bëhem
dhe!Më lejo që të vdes për ty dhe për ato dy sy.