Ujku i vjeter

"E kushtuar nje shokut tim cilin jeta e ka mesu shum gjera te mira dhe te feshtira por me gjith ate nuk e trathtoji mos te dashuroj"

Nga malet dhe bjeshkat e nalta qendron pran nesh sot nji ujk i vjeter,qendron shum i fort dhe shembull per te gjith neve,i buz qeshur,me fjale te embla,me shum rrespekt ,nderim dhe plot njerzim!Ndoshta per mu asht nje legjend e gjal,legjend qendrimit,se pse nuk jan legjenda vetem ato qe luftuan dhe neper kang per ta u kendua!Jo une dote shkruaj per te ashtu paster nga thelcija e zemres dhe ngrofsija e shpirtit tim per te,e pa varur nga aj ose jeta e ti ,dua tja kushtoj kto fjal dhe te mundohem sot te flas per dje kur se neser ndoshta dote shkrauj per sot!
Rinoshi i vorfur ja filloj hapat e par ne shkollime te larta duke e ditur se para ti jan shum brenga dhe stuhi te forta,,por ai ishte i fort se pse kishte lind me nji zemer luanit dhe fuqi shpirtrore dhe i gatshem ti perballoj te gjitha plaget e jetes.Dhe per te gjitha ishte i pregaditur mjaft ,te qendroje mos ta ulin koken,te vazhdoje rrugeve pa terrta ,te mbes i vetem ne shiun e vjeshtes ,po..per te gjitha e kishte pregatit veten!Mot mas motit filloj te kuptoje se ne zemer kishte dashuri mashum se fuqi,ma shum se trimni,ma shum se aj ishte ne gjendje ta kuptoje vet veten nga i lind kjo dashuri.Ne jeten e ti u afrua nje dallandyshe dhe nxuni vend tek ne krahun e ti aty ku ky e mbante deri sot .U dashurua ne bukurin e saj.ne zanin e saj,ne krahet e saj te bukur dhe te leht,u dashurua ne shpirtin e saj ,ne zemer te saj mendote te jetoj per jet.Kaluten shum vite te bukura ,shum net te mbushur plot lumturi dhe planifikime,shum dite plot gjelbrim dhe perqafime.Ishte e pa mundur qe aji ose ajo te mendojn se nje dit ato dote jen ne perqafimet e huaja ,se buzet e tyre dote puthin ballin dhe duart e tjeter kujna.Jo kurr prej saj nuk ndahem ,ishin kto fjalet e tija...kur se ..hmm JETA ,jeta kishte shkruar per ta nje fat tjeter,nji befasim dhe trathti te rand per cillen nuk e kishte pregadit jeta!Dhe u ndan ,,mas shum vitesh ,mas shum lotesh,mbas neteve qe zbardhshin se bashkut,u ndan !Po si te vazhdonte ky njeri te qendron pa dashuri ne cilen bante be dhe ishte i betuar qe nuk mundet te don me zemer e shpirt asnje tjeter se pse ja kishte falur kesaj dallandyshes?Jo ky nuk mundte te vazhdonte nje rruges tjeter,i vramun dhe me krahet e thyar u betu se dote presin,dote qendroj aty ku ajo e la dhe i tha fjalet e fundit "MIRE U TAKOFSHIM"
Ujku i fort filloj nje pritje te gjat dhe qendres te fort ,netet nuk ishin ma net,ditet nuk ishin dit,vetem se dinte se ne kalendarin u numroshin vitet..vitet e gjat cilat e lodhen ne shpirt,e varuten ne zemer ku ato plag ende egzistojn,vitet e pa harruar dhe me cifra te mdhaja te numruar!Po jeta dote vazhdojn se ajo asht trathtare dhe te ban per vehte ..me sy te mbyllur vazhdoji edhe ky i shkret se pse edhe syt ishin ter nga lotet dhe nuk kishin ma gezim.Ajo ne vendlindje deri sa ky mori rruget e gyrbetit dhe shkoji larg saj shum larg duke kaluar fusha te gjata,ujna te ftofet,qell te kalltert...vazhdoji rrugen e ti dhe mrrijti diku larg ne nji kontinent tjeter.Mendonte se largesija doti sherroj plaget e tija,mendonte se ndoshta ishte harruar,mendonte se ne perqafimin e tjetres isht i lumtur dhe i gezuar..mendonte por....prap per te mendonte!Ajo ishte e gjall ne jeten e ti ,ajo ishte engjullesh ne endrat e tija,ajo ishte shiu i pranveres qe e gezonte token ku aji vraponte rrugeve te pa fund!Ajo!E ditet..ditet kaloshin si kur se netet te ftofta..pa dallime kohe a po motit te vrant..ujku i plagosur mesoji edhe nji gje ne jet.te qendroj i vjeter edhe ma i fort ,te behej mik dhe te pranojn per shok plaget e jetes!
Dekadat u numruan e aji edhe ma i fort se kurr qendronte por se kishte harruar.Si asht e mundur te jetoj ajo ne zemren time thonte shpesh here..si asht e mundur te endroj ende..si asht e mundur te deshiroj tja ndigjoj zanin a po shof syt e saj..si ashtu mbasi qe ajo flutoroj nga un me krahet e let dhe kurr ma nuk e takova ne jet..si?A dote vijn pranvera dallendyshe tjera...a dote pergjas ndonji ne te..a dote sill vera edhe nji flad me aromen e dashuris saj...a dote jetoj edhe nje her vetem nje çast ne shikimin e saj?Eh ujku i vjeter!Po si mos te ket shpresa se nji dit ka meja ndegjuar zanin,si mos te ket deshir qe te jetoj edhe aj tek ajo ashtu sich ajo jeton tek ky...si mos te qendroj i fort kur se ma e fort se aji vet ishte dashurija ti?!Kur dote vije ajo pranver se ujku u lodh nga dimrat e ftofet ..kur dote lulzon mali dhe fusha dhe te rrethoj aroma e dashuris...kur dote vije ajo ver ta shohe veten ne pasqyren e lumturis?!Ah kjo jet e fshtir..trathtare ..kjo jet qe e befasoj dhe nga ai njeriun ma te dashur largoi..ah kjo jet!Ah ky fat i shkret qe nga dashurija e ndavi..ah ky fat i mjer ,me lote e qavi!Diku larg ajo asht mendonte...atje larg ku per mua ma vend nuk ka...atje isht ajo thonte ku kurr me sy ma une skam me e pa...ashtu ai mendonte!
Po ,ajo atje larg ishte..atje larg ku per lumturi nuk kishin dit dhe shum pak kush e dinte se sa ajo asht e vjefshme ne jet..po..po..atje ajo jetonte ku per dashuri mendojshin qe asht fotografi cilla nuk kishte ngjyra dhe qendronte bardh dhe zi!Atje ajo ndegjoji nje ze ne ender ..nje ze qe e thrite mbas dekadave te numruara..atje ajo e ndjevi vet veten si ne bot nje ma e vetmuara..atje ajo filloj te kuptoj se ne zemer ishte vetem nje dashuri ne kto raste per te ajo e humbura!Po ajo ndegjoj se edhe ky ka edra te njejta..ndjenja te perbashkta...zemer plot dashuri ala per te, dhe ndegjoji se ku mund ta gjeje ta shofin emrin e ti te shkrumun ne nji mur ku aji jetonte se pse e dashuronte!Ajo e kishte pas ditur se ku ky asht dhe u detyrua qe ta gjeje dhe ti lajmroje por si..si mbas kaq vjetve te ket guzim...po si jo si jo mos ti lajmrohej ,nuk kishte durim.Dhe fjalet e para si tja thoje..si te vazhdoje ..ndoshta e ka harruar ,ndoshta dota shqetsoje..ndoshta dote landroje edhe ma shum..por...dotju lajmronte!
"A je ti Bashkim...Bashkim ..te lutem me trego a je ti...a je ti me fal se te shqetsova?Po une jam,po ti kush je qe me thire ne emen dhe mbiemer e une spo di se ti kush je?Po,Po une jam aji po ti kush je?......Une jam ,une jam DALLANDYSHJA!"
O Zot i math a asht e mundur..jo nuk asht e mundur dhe dora ju dridh,telefoni i pshtoj nga dora ,pa fjal mbeti..jo nuk asht e mundur qe mbas kaq vitesh te takohemi perseri ne kyt menyr a po ne donji tjeter jo..dhe nuk donte te besonte ujku i vjeter!Po ajo isht dallandysha e tij,ajo me krahet e leht si engjellush ma e bukur se kurr...ajo ish endra e ti ,realiteti dikuj tjeter...ajo ish AJO!Ashtu vazduten te folin dhe te kuptojn njeni tjetrin shum ma mirr se kurr..te njohin ne frymmarrje a po ne za se qysh dote thojte ky ose ajo.ashtu thy se kurr nuk ishin nda e njifshin njeri tjetrin.Eh...pranver..pranver e bukur dhe e pritur shum,shum gjat..erdhe ..trokite ne deren e ti dhe ja solle dallendyshen e pritur me shum mall!Jetonte per kyt dit..per kto chaste dhe kto momente por as vet se kishte dit se ne fund ujku i vjeter dote dorzohet dhe bahet qendresa e nje dashuris te humbur...te pa vazhduar..dhe kur te pa harruar!

Me nderim dhe rrespekt shokut tim te dashur