Vjeshta ne pragun tim


Ishte vjesht..ne zemren time ishte akull..ne syt e mi ishte terr..ne
shpirtin tim shprazti e vechant.frynte nji er dhe gjethi lunte lojen e
fundit ne degat e lisit te vjeter,shiju pikonte ne dritaren time duke ber
monotonin edhe ma te madhe.diku larg kendonte nje zog melodi te bukura..un e
vetmuar..pa dashuri..me zemer gur..me shpirt te shprazt..jetojsha jeten e
nje gyrbetqares pa lumturi.
Thojn se dashurit mate bukra lindin ne pranver..athere ma spjego si lindi
kjo dashurija jon ne vjesht te merzitshme?ndoshta kja isht dicka
fantastike,,ndoshta kja dashuri asht njera nder ato qe vetum neper libra
shkruhet e nuk perjetohet..ndoshta ty te solli fati ather kur mu nevojitshe
si shiu tokes,si djeli qelit,si hena nates!
erdhe ne jeten time si nji bylbyl me krahet e hapur..me za te ambel..me
ngroftesi te shpirtit.flutorove ne kraherorin tim,xune vend ne zemren prej
gurt u bane pjesa e jetes time.Zdoti haroj fjalet e para kur me the se dota
shkrish akullin nga shpirti..dot me mesosh te dashuroj perseri,do te ma
spjegosh se jeta asht lumturi!
Ishim shok te pandaur..ishim yjet e qelit qe shendrisin..ishim rrezet e
djellit qe ngrofshin token..ishim te gjitha par bashk nuk ishim.U chelen
zemrat..u hapen shpirtat..nje drit shendriti nga syt e mi ...nuk isha si te
thras ma..a shoku jem..a jeta jeme..a zemer ,shpirt a syt e mi!per her te
par filova te jetoj,,per her te par te dashuroj..per her te par te kam
shpresa..per her te par e kuptova se sa e rrejshme asht jeta!
Nga ato dit kaluan plot chaste te lumtura me ty..plot dit te bukra dhe te
ngrofta..plot e perplot u ngop nje zemer me dashuri!
,te tham te dua asht e perstepert..te tham se ti je jeta ime asht e pa
besushme..te tham se je drita e syve ndoshta pak ma e kuptushme!
syri jem i dashur...ku do qe te jesh..ku do qe te gjindesh..me mijera
kilometra larg meje..ne perqafimin e dikuj tjeter...dhe koken kur ta ulesh
ne nje jastyk te vjeter e pran une nuk jam..ku do qe te zbardhin drita..te
leje hana...vetum nje te lutem MOS HARO SE JE NE ZEMREN TIME!
Kalon koha...diten shkojn ...bylbylat ende dote kendojn..jetoj pa ty e e
jotja jam..jetoj me nje shpres se ndoshta nje her ne jet doti shikoj ata
sy,dhe lotet e mija dote pikojn ne krahnorin tan...mos me pyt kurr se deri
kur keshtu..mos pravo kurr qe te largohesh nga un...mos se asht e pa
mundur!kur te fiket shpirti im dhe mos te rrahe zemra..kur syt e mi ma zdote
shofin drit..dije se edhe athere me nje dashuri ne zemer jam nda nga kjo
bot,dhe dije se vetum ti me bejshe qe mos te jetoj